Legalna praca w Niemczech
PRACA W NIEMCZECH - SAMOZATRUDNIENIE
Republika Federalna Niemiec wprowadziła ograniczenia dla polskich przedsiębiorstw świadczących usługi w tym kraju. Konieczność uzyskania pozwoleń na pracę dotyczy usług wymienionych w Załączniku XII Traktatu Akcesyjnego, w stosunku do których występują okresy przejściowe. W sektorach, na które nałożono ograniczenia, usługodawcy mogą zatrudniać pracowników zagranicznych w Niemczech tylko w ramach uregulowań wewnętrznych i porozumień dwustronnych (umowy o delegowaniu pracowników zatrudnianych na zasadzie umowy o dzieło). Dodatkowo poziom zatrudnienia pracowników z Polski ograniczony jest przez kontyngenty. Ograniczenie te nie dotyczą usługodawców samodzielnie wykonujących zlecenie (samozatrudnienie).
W sytuacji wątpliwości, czy świadczenie danej usługi podlega ograniczeniom wynikającym z okresów przejściowych, polski przedsiębiorca może zwrócić się do Urzędu Pracy w Duisburgu z prośbą o wyjaśnienie. Udzielenie odpowiedzi jest bezpłatne.
Kontakt:
Arbeitsamt Duisburg,
Duissernplatz 15,
47051 Duisburg
tel. +49 (0203) 302 389,
fax +49 (0203) 302 443 i +49 (0203) 302 773,
www.arbeitsamt.de
Świadczenie usług poprzez samozatrudnienie
Podstawą świadczenia usługi jest umowa pomiędzy polskim samozatrudnionym przedsiębiorcą a kontrahentem. Wniosek o pozwolenie na pobyt z prawem do świadczenia usług składa się w niemieckim urzędzie ds. cudzoziemców (Ausländeramt), właściwym dla miejsca zamieszkania, przedkładając m.in. następujące dokumenty:
- umowa pomiędzy polskim samozatrudnionym przedsiębiorcą a kontrahentem;
- w zależności od rodzaju przewidywanych prac: świadectwa i zaświadczenia o wykształceniu zawodowym oraz odbytej praktyce zawodowej;
- dodatkowo mogą być wymagane: umowa najmu lub kupna lokalu, ubezpieczenie, referencje, kapitał gwarancyjny.
Dla prowadzenia działalności rzemieślniczej trzeba uzyskać, w zależności od wykonywanego zawodu wpis do rejestru rzemiosła właściwego (Handwerksrolle), względnie wpis na listę zakładów z działalnością zbliżoną do rzemieślniczej. Osoba mająca wykonywać zawód (zawody) rzemieślniczy winna uzyskać z miejscowej izby rzemieślniczej kartę rzemieślniczą (Handwerkskarte). W tym celu należy przedłożyć dokumenty świadczące o posiadanych kwalifikacjach zawodowych w formie świadectw, dyplomów i zaświadczeń o praktyce zawodowej (przetłumaczone na język niemiecki). Kwalifikacje mogą być uznane poprzez udokumentowanie sześcioletniej samodzielnej praktyki w danym zawodzie lub sześcioletniej pracy, również w tym zawodzie, na stanowisku kierownika zakładu. W przypadku odbycia trzyletniego, konkretnego i uznawanego przez państwo kształcenia zawodowego, lub odbycia pięcioletniej praktyki jako pracownik zależny, ww. okres może być skrócony do lat trzech. Przynależność do izb rzemieślniczych jest obowiązkowa, podobnie jak opłacanie w nich składki członkowskiej.
W odniesieniu do kwestii ubezpieczenia społecznego - jest ono opłacane w państwie, na którego terytorium osoba prowadzi działalność, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego. W kwestii podatku dochodowego od osób fizycznych ? w przypadku, gdy samozatrudniony przebywa w kraju świadczenia usługi do 183 dni w roku - ma on prawo wybrać kraj, w którym chce płacić podatki (Polska lub kraj świadczenia usługi).
Świadczenie usług w ramach delegowania pracowników
Świadczenie usług budowlanych w Niemczech podlega postanowieniom polsko - niemieckiej umowy z 1990 r., (Umowa o oddelegowaniu pracowników polskich przedsiębiorstw do realizacji umów o dzieło z dnia 16 września 1994 Dz. U. 94.98.474) zgodnie z którą polska firma budowlana może być jedynie podwykonawcą generalnego wykonawcy z siedzibą w Niemczech. Podstawą realizacji usługi przez delegowanych pracowników jest kontrakt lub umowa o dzieło z przedsiębiorcą niemieckim. Na podstawie kontraktu, polski przedsiębiorca określa ilość osób niezbędnych do realizacji umowy wraz z uzasadnieniem, a następnie w polskim Ministerstwie Gospodarki i Pracy (Departament Administrowania Obrotem) składa wniosek na otrzymanie limitu zatrudnienia w ramach tzw. kontyngentu rocznego. Okres obliczeniowy dla podziału wyznaczonego limitu (kontyngentu) trwa od 1 października do 30 września kolejnego roku. Następnie polski przedsiębiorca składa do Urzędu Pracy w Duisburgu (Agentur für Arbeit) umowę z niemiecką firmą, zgodę Ministerstwa Gospodarki i Pracy na przyznany limit, zakres prac oraz imienną listę pracowników. Strona niemiecka stosuje kwotowanie w odniesieniu do swoich przedsiębiorstw, polegające na tym, że ilość cudzoziemców zatrudnionych przez daną firmę uzależniona jest od wielkości firmy. Ponadto tzw. ?nowe landy? (z terenu dawnej NRD) wyłączone są z możliwości świadczenia usług przez polskich usługodawców.
Powyższe przepisy częściowo nie dotyczą konserwatorów zabytków. Mogą oni być generalnymi wykonawcami, nie obowiązuje ich też kwotowanie ani regionalizacja.
Samozatrudnienie w ramach swobody działalności gospodarczej
Podjęcie przez obywatela polskiego działalności gospodarczej w RFN jest prawnie możliwe, ale uzależnione od uznania przez administrację niemiecką, że przewidywana działalność będzie przynosić dochody zapewniające odpowiednie warunki do egzystencji oraz możliwość wnoszenia opłat na świadczenia socjalne.
Planowaną działalność zgłasza się, w formie Gewerbe - Anmeldung, do niemieckiego urzędu ds. gospodarczych (Gewerbeamt).
Dla podjęcia niektórych rodzajów działalności, np. dla wykonywania usług gastronomicznych wymagane jest uprzednie uzyskanie pozwolenia (koncesji). W przypadku większości usług potrzebne jest uzyskanie z izby rzemieślniczej (Handwerkskammer) karty rzemieślniczej (Handwerkskarte). O zgłoszeniu działalności gospodarczej powiadamiana jest miejscowa Izba Przemysłowo - Handlowa (Industrie und Handelsakammer) i urząd skarbowy.
W przypadku działalności rzemieślniczej istnieje obowiązek zgłoszenia do izby rzemieślniczej, skąd po rejestracji otrzymuje się odpowiednie zaświadczenie (Handwerkskarte lub Gewerbekarte).
Zakładanie przedsiębiorstw w Niemczech
Usługodawca może również rozważyć możliwość założenia własnego przedsiębiorstwa na terenie Niemiec. Przedsiębiorca może skorzystać z usług agenta, który ma swoją siedzibę w Niemczech. W zamian za odpowiednią prowizję agent poszuka na miejscowym rynku usługobiorców dla przedsiębiorcy.
Zgłoszenia działalności gospodarczej dokonuje się na specjalnym formularzu (Gewerbe-Anmeldung) w Urzędzie ds. Gospodarczych (Gewerbeamt), właściwym dla miejsca siedziby przedsiębiorstwa.
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest najpowszechniejszą formą prawną dla prowadzenia działalności gospodarczej w Niemczech. Minimalny kapitał zakładowy dla spółki z o.o. wynosi 25 000 ?. Spółka może zostać zgłoszona do rejestracji, gdy przedsiębiorca wpłaci minimum połowę kapitału zakładowego.
Przed rozpoczęciem postępowania administracyjnego należy sprawdzić we właściwej izbie przemysłowo - handlowej ewentualną konieczność uprzedniego uzyskania koncesji/pozwolenia dla przewidywanej działalności. Jeśli spółka chce prowadzić prace, dla których potrzebne są uprawnienia zawodowe, konieczne jest wdrożenie postępowania przed izbą rzemieślniczą,. Osoby z Polski mogą być zatrudniane zarówno w spółce, jak i w oddziale, jeśli zostaną zaliczone do personelu kluczowego, opisanego powyżej.
Przedsiębiorcy z Polski mogą zakładać w Niemczech również spółki osobowe:
- cywilną (Gesellschaft bürgerlichen Rechts),
- jawną (offene Handelsgesellschaft),
- komandytową (Kommanditgesellschaft).
Wszelkie szczegółowe informacje i pomoc w eksportowaniu usług do Niemiec można uzyskać w Polsko - Niemieckiej Izbie Przemysłowo-Handlowej (www.ihk.pl) i Wydziale Ekonomiczno - Handlowym Ambasady RP w Niemczech.
Kontakt:
Botschaft der Republik Polen
Aussenstelle Berlin
Handelsabteilung
Glinkastr.5-7
10117 Berlin Deutschland
Więcej na temat Praca w Niemczech znajdziesz w wyszukiwarce Google: